Alleen maar mama

Lieve lezers,

Je kent het wel, wanneer je baby klein is heeft hij/zij soms ‘mama honger‘ ik vond dit echt heeerlijk.. ik had die dagen echt het gevoel alsof ik het aller belangrijkste voor haar was, lullig misschien voor papa maar heerlijk voor mama.

Toen Hanna nog kleiner was vond ik het dan ook echt niet erg om de hele middag/ dag met haar te zitten.

Op feesten en andere plekken waar het druk is heeft Hanna ook liever dat ze bij mama zit, en uiteraard vind mama ook dit helemaal niet erg.. 

Sinds afgelopen maand heeft Hanna ook weer ‘mama honger’ aka een kennigheid of verlatingsangst.. wat het ook is, in het begin vond ik het uiteraard geweldig aangezien ze ook echt dagen heeft dat ze me in mijn gezicht weg duwt als ik haar een kus wil geven, “mama ik dis jou gewoon even, geen probleem“.. 

Ken je dat, dat je smorgens wakker word en heerlijk op je dooie akkertje naar de badkamer schuift, aldaar kruip je met veel moeite onder de douche, word eindelijk echt wakker gaat lekker zingen onder de douche, 10 minuten langer dan nodig is er onder staan.. nou dat ken ik dus niet meer ­čśů wanner ik nu naar de douche spring en Hanna nog in haar bed laat spelen begint ze na een aantal minuten te huilen, wanneer ik dan ga zingen veranderd het huilen in krijzen, en nou ja dan sta ik dus niet meer lekker ‘rustig’ te genieten onder de douche.. zucht dit dus sinds 1,5 maand nu! 

We hebben op het moment echt soms een dokter bibber effect maar dan andersom, wanneer ik te ver bij haar vandaan ben, begint ze te huilen..

Sinds kort heeft zij ook oefen ochtenden op het kinderdagverblijf en daar zijn ze ook echt blij als ik er weer ben! 

We krijgen vaak te horen dat het een fase is, en hoor ook veel goed bedoelde adviezen zoals “laat haar gewoon huilen” of “je moet niet toegeven en haar gewoon bij andere laten zitten” tuurlijk probeer ik dit ook, maar als zij echt overstuur raakt zit ik ook niet meer lekker, het is dus gewoon een lastige fase waar we door heen moeten. 

Ik ben blij dat mensen willen helpen maar meestal weet je als papa of mama zijnde echt wel wat het beste is voor kindje en niet iedereen hoeft het daar mee eens te zijn, ene oor in, andere oor uit! Doe wat goed voelt, zo iets als “je kindje verpesten” bestaat niet.


Hanna is echt mijn beste vriendin, ik hou ontzettend veel van haar maar soms denk ik echt even NU EVEN NIET!!!! Maar goed dat heeft iedereen wel eens met zijn vriendin toch? Nou ik wel in ieder geval, vroeger probeerde mijn beste vriendin en ik elkaar elke dag te zien maar soms heb je er dan een moment bij zitten dat je denkt ok├ę, ik ga je vast binden op die stoel en laat je daar even 2 uur zitten terwijl ik even rustig in het zonnetje zit! Maar ja ook dat deed ik nooit, ik voel me eigenlijk ook wel een beetje lullig dat ik nu klaag over Hanna! Maar zolang jullie dit lezen met een korreltje zout is er niks aan de hand! 

Liefs Lisa,

Share:

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.