Oh die ‘eerste hapjes’

Lieve lezers,

In mijn blog Het is zo ver.. vertel ik over de eerste hapjes, en dat ik met gemengde gevoelens Joep eten ging geven..

Ik had helemaal bedacht hoe ik dit ging doen, ik heb dit al eerder gedaan/ mee gemaakt dus ik doe het gewoon op dezelfde manier, simpel zat toch..

Dat is wat ik dacht ja, even vergeten dat dit een ander kind is, dus ook andere eigenschappen/ manieren heeft.. Joep wilde niks hebben wat ik zelf heb gemaakt. Ik bleef stug volhouden! Want ja, hij kent nog geen smaak, dus ken hij ook niet het verschil tussen een potje en mijn fantastische kookkunsten. Maar bij elke hap deed hij alsof hij stikte.. zelfs met banaan, onwijs kokhalzen, en boos worden! En hij zei nog net niet “op donderen met je zooi” (in me hoofd zeg ik dit nu met een leuk accent, verzin er dus een leuk accent bij!) Maar goed, Joep die nam het risico wat betreft de potjes of mijn kook kunsten en aangezien mijn borstvoeding op dat moment hard terug liep had ik weinig keus.. hij moest iets gaan eten!

Dus ik kocht potjes, verschillende potjes! Inmiddels was hij 6 maanden, maar ik kocht de potjes/ zakjes vanaf 4 maanden omdat hij nog niks gewend was..

De re-play methode ging hem al helemaal niet worden!

Na verschillende merken potjes te hebben geprobeerd was er maar een merk die zonder problemen naar binnen geschoven kon worden, Ella’s Kitchen!

Doe maar duur maat’

Dit was de ijsbreker gelukkig, inmiddels probeer ik hem ook losse stukjes banaan te geven andere merken potjes te laten proeven en eet hij soms mee met wat wij eten, en als hij in me draagdoek/ zak zit en ik ben iets aan het eten, probeert hij alles met man en macht uit mijn hand, naar zijn mond toe te brengen..

Wat ik wel leuk vind om zelf te merken is dat ik nu zo veel makkelijker ben dan bij Hanna! Hanna kreeg echt alleen maar wat ik zelf maakte! Absoluut geen suiker of zout het eerste jaar..!

Joep daar in tegen, die nu alles wil proberen, mag alles proberen! Eet ik taart met slagroom, tuurlijk kleine kliko jij mag ook een hapje.. maar niet dat ik dit vrijwillig afsta hoor.. hij pakt me hand en trekt die naar hem toe, en slap is hij niet! Onze kleine rugby speler, of ballerina wat maakt het ook uit! Hij proeft werkelijk waar alles nu.. grappig want ik had echt een beeld voor ogen, en ben enorm streng voor mezelf en perfectionistisch, en toch stap ik in deze helemaal af van mijn geloof. Hanna is nu een slechte eter, Joep proeft nu al meer dan dat zij doet. Misschien dat ik onbewust hierdoor wel makkelijker ben..

Share:

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.