Ik ben ten einde raad

Lieve lezers,

Dat Hanna mijn beste vriendin is, is een ding wat zeker is! Ik kan onwijs met haar lachen, knuffelen vind ik heerlijk! En ik ben de gelukkigste vrouw op aarde als ik bij haar ben. Maar de laatste tijd probeert ze me aardig gek te maken..

En om eerlijk te zijn weet ik niet meer wat ik moet doen!

Een schreeuw buitje op zijn tijd kan ik hebben, prima hoort erbij! Maar we zijn nu op een punt aangekomen dat Hanna dagelijks alles bij elkaar gilt.. zomaar! Om een klein voorbeeldje te noemen.. gisteren was ik aan het bellen en Hanna wilde (ik weet dat het ontstaat omdat ze aandacht wil!) opeens op het aanrecht zitten.. ik zeg nee! Zij word boos, begint te schreeuwen, huilen, helemaal overstuur en gaat hier rustig 20 minuten mee door.. ik zet haar dan op de gang omdat ik echt niet meer weet wat ik moet doen..

Dit hebben we elke dag.. nou ja ik alleen.. ik heb dit elke dag.. want bij papa doet ze dit niet! Ik weet dat het een fase is, en ik weet hoe ik zou moeten reageren maar ik kan het niet meer, als ze 15 min aan een stuk door huilt kan ik niet meer rustig blijven, ik word boos ga soms ook schreeuwen of ik ga zelfs mee huilen.. ik vind het verschrikkelijk! En 5 minuten later is er niks meer aan de hand en is alles weer goed..

Laatst moest Hanna naar bed, ze wilde niet, mijn vriend telde tot 3, dit werkt meestal super goed! Maar nu hield ze vol.. hij tilde haar op en zette haar iets hoger op de trap, ze werd woest en sloeg haar hoofd op de trap.. een bloedlip.. dit maakt mij zo ontzettend verdrietig.. hoe kan je zo boos worden?

Inmiddels gaat choose your battles 292838x per dag door mijn hoofd, eergisteren was ik Hanna aan het aankleden toen ze opeens in der kast een zomer jurk zag hangen en bedacht dat ze die aan wilde, ze was al weer lekker op dreef dus ik dacht prima kind.. krijg jij je zomer jurk aan in de winter.. dus ik probeerde haar trui weer uit te doen, maar alsof ze zelf niet wist wat ze wilde begon ze kei hard te huilen en tegen te werken.. “Ja Hanna je mag je jurk aan.. maar dan moet je trui uit!” “Hanna luister nou, JA je mag je jurk aan..” maar dit had geen zin meer, ik ben weg gelopen en heb Joost gestuurd, ik kom dan gewoon niet meer bij der binnen.. alsof ze me niet wil horen!

Ze doet dit gelukkig niet de hele dag.. we hebben het echt nog steeds onwijs leuk samen, maar deze “aanvallen” maakt me wel lichtelijk wanhopig

Maar dit is nog niet het ergste.. ze zit nu ook in de fase “ik wil alleen snoep en koek“, je begrijpt dat ik hier niet in mee ga! Nu heeft ze bedacht dat ze (vooral savonds) tijdens het eten (wanneer ik alleen met haar ben) ze gaat hoesten net zo lang tot ze moet spugen.. echt kotsen! Omdat ze niet wil eten.. ik pak haar op en breng haar snel naar bed, want kindjes die kotsen zijn ziek en moeten slapen! En ze weet het want als ze nu begint zeg ik Hanna nee niet doen, en dan zegt ze al “Hanna ging spugen he?”.

Ik ben echt ten einde raad..

Ik overweeg om eerdaags langs het consultatiebureau te gaan voor advies, ik weet dat dit een fase is, maar zo heftig lijkt me toch niet helemaal de bedoeling.

En ik wil niet dat jullie nu denken dat ze een of andere monster is.. nee ze is een echte peuter! Want hoe gemeen ze tegen me doet, hoe lief ze daarna weer tegen me doet!

Pyjama van Claesen’s

Ik hoop dat er meerdere ouders dit herkennen..

Share:

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.