Wat mij onzeker maakt als moeder

Lieve lezers,

Oh ik ben gek op mijn kindjes, en ik weet zeker dat ik ze goed opvoed, althans, ik doe wat goed voelt.

Maar soms maakt het moederschap mij enorm onzeker, vooral in deze tijd. Ik wil me kindjes genoeg normen en waarden mee geven, en tegelijkertijd wil ik dat ze stevig met beide voeten op de grond staan omdat ik vind dat ze dat nodig hebben in deze maatschappij.

De kleine dingetjes, elke keer als ze vallen, zichzelf stoten, of op een andere manier pijn hebben wil ik ze direct troosten het liefst houdt ik ze dik een uur lang vast tot dat ik zeker weet dat ze niet meer hoeven te huilen, ik bedoel dat zullen alle moeders wel hebben toch? misschien in iets minder drastische vormen šŸ˜‰ maar ik moet mezelf hierin echt tegen houden omdat een andere kant van mij vind dat ze ook zichzelf moeten leren troosten, en niet om alles moeten huilen. Maar oh wat vind ik dat lastig.

Corrigeren vind ik ook echt een vak apart, soms kost het me zo veel energie om geduldig te blijven, de “ik zeg nee” peuter fase vind ik oprecht pittig, de driftbuien, en uitgesproken meningen en doen wat ze zelf wil, als ik er aan het einde van de dag op terug kijk vind ik het fantastisch, maar op het moment zelf weet ik soms gewoon niet meer hoe te reageren.. rustig toespreken? Dat heeft het zelfde effect als tegen een muur praten.. me stem verheffen.. ik zou willen zeggen dat ik dat niet doe, maar absoluut dat ik dat wel doe! Om mijn gevoel te uiten. En soms denk ik er geen eens over na.

Soms als ik Hanna zie spelen met haar poppen en ze dan boos op pop word zie ik pas wat mijn reactie met haar doet.. “nou ben ik er helemaal klaar mee” roept ze tegen haar pop wanneer hij voor de 20ste keer niet wil slapen. Ik zie mezelf hier enorm in, en vraag me dan af of ik niet te boos tegen haar doe? maar aan de andere kant wil ik ook zeker niet dat een meisje van 2 bepaalt wat er gebeurt hier in huis. Hanna heeft een pittig karakter en lekker temperamentje.. het liefst zeg ik nu “ja, ze is precies haar vader”.. maar die vlieger gaat niet op. Het is absoluut een kopietje van haar moeder.

Zindelijk maken, ook een leuk onderwerp.. want overdag gaat het prima, alleen de nachtluier komen we maar niet vanaf. Ik moet eerlijk zijn dat ik ook niet te veel wil pushen.. “het komt vanzelf”.. tuurlijk het komt vanzelf, maar als je ze er niet bewust van maakt, weten ze ook niet dat het er is.

Omgang met andere mensen, Hanna heeft vanaf het begin af aan al moeite gehad met “drukte” en kan soms echt enorm lelijk doen tegen vrienden van mij, negeer je dit? corrigeer je haar? ze draait uiteindelijk wel bij, maar toch is het niet leuk. Joep daarin tegen doet leuk tegen iedereen, dit is een bevestiging voor mij, dat we toch wel iets goed doen. En ik weet dat je kindjes niet kan vergelijken, maar het is wel iets wat mij als moeder onzeker maakt.

Drama eten, ene dag gaat het super goed, andere dag wil ze niks.. en ook hierin weet ik “het is een fase” maar man oh man.. soms word ik zo moe van al die “fase’s”.. ik kan me niet voorstellen dat ik de enige ben. Negeer je het, als ze niet wil eten? en haar eten uit spuugt, of word je boos? wanneer ze het uitspuugt zegt mijn gevoel BOOS WORDEN! dat je niet eet prima, maar we gaan niks uitspugen of er mee spelen. En uitspugen opzich is al vervelend, maar Hanna heeft momenten gehad dat ze het echt uit kotst.. en dit op commando.. (wat een talent!)

Middag dutjes skippen, prima dat zij hier aan toe is, denkt ze.. maar geloof me dat is ze absoluut nog niet. Aan het einde van een dag een kind dat onwijs veel huilt met alles wat ze zegt en doet, en continue gaapt.. moet ik haar laten wennen hieraan? ik bedoel we zijn ook ooit van 2 naar 1 dutje per dag gegaan. Of ga ik de strijd aan en leg ik haar wel in bed? zodat ze aan het eind van de dag in ieder geval te genieten is..

Ik vind het oprecht moeilijk omdat je nooit weet of je het goed doet.. Ik doe wat goed voelt, en probeer me vaak in te lezen, maar toch zijn dit wel dingen waar ik enorm onzeker over ben..

Herkenbaar? Maakt het moederschap jou soms ook onzeker? Ik vind dat we dit best mogen delen.. niemand is perfect toch?

 

 Liefs, Lisa

 

 

 

Share:

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.