Hallo.. dit hebben we niet afgesproken!

Lieve lezers,

Joep is het leukste kind wat er is, bijna altijd vrolijk.. op de laatste weken na dan, hij is ontzettend knap, en een echt mama’s kindje, ondanks dat het woord papa absoluut zijn voorkeur heeft. Dat neem ik dan maar voor lief.

Maar Joep zit nu in sprong 9. Toen hanna nog een baby was heb ik niet zo veel aandacht besteed aan ‘sprongetjes’ .. ze komen en thank youranus dat ze ook weer gaan.. maar er was een sprongetje die me is bij gebleven.. sprong 9.. want die, die is echt een bitch.

Sorry voor mijn taal gebruik, maar ik kan het niet mooier maken dan het is.. wat een drama. Joep is nog steeds uhm wel eens vrolijk, maar man oh man soms is het echt een mietje.

In sprong 9 leren ze dat ze een hoop voor elkaar krijgen door middel van hun stem geluid.. janken dus! En wat is mijn taak hierin? Niet toe geven! Wat heb ik de eerste weken gedaan? Ja je raad het al.. heel veel toegegeven.

Ik loop dus nu zo’n kleine 80% van de dag met een kind in mijn armen (als me vriend er na vraagt zeg ik dat het niet zo is.. ‘nee echt, zo raar dat hij nu huilt? Hij vermaakt zichzelf al de hele dag’ uhm ja, nee niet dus..) nu ik weet dat hij in een sprong zit probeer ik wat strenger te zijn. Stom eigenlijk dat ik dit in eerste instantie niet deed, maar ik denk dat het er gewoon in sluipt.. “stop met zeuren, kom maar bij mama”.. dat weet hij dus nu. Ik laat hem nu gewoon weer even huilen, nog geen 5 minuten later heeft hij het gelukkig weer erg druk met zijn auto’s.. en zo’n 10 minuten later bedenkt hij weer even dat hij op/ in en om mama heen wil zijn..

Nee vriend, poepen doe ik alleen, oké nou vooruit.. maar je komt niet op schoot.. oké, als je maar niet gaat staan.. eindstand? Ik zit op de wc met al staand een kleine casanova op mijn schoot die denkt dat ‘tongzoenen’ het zelfde is als kusjes geven.. hele rare gewaarwording kan ik je vertellen!

Je zou denken ‘dan ga je toch naar de wc met de deur dicht?’ Nee lieve mensen.. mijn baby is nog sneller dan buzz lightyear en is (jawel!) binnen een poep en een scheet boven.. (en mijn trap hekje is er uit gesloopt door mijn peuter!)

Dus ik geniet optimaal van het moederschap, en wanneer ik thuis ben mis ik dus geen moment van ze.. oké ik moet eerlijk zeggen (ik hoop zo niet dat me vriend dit leest) dat ik soms wel eens zeg dat ik ‘even’ iets van boven ga halen en daar dan op bed spring.. NU EVEN NIET!

Joep is gek op knuffelen, en ik ook, maar ik kan moeilijk de hele dag zitten knuffelen met hem.. want zijn lieve, twintig maanden oudere tweeling zus wil ook knuffelen, en bij mama zitten.

Alhoewel mijn perfecte baby nu toch wat mankementen vertoont kan ik alsnog onwijs om en met hem lachen, zolang ik maar niet alleen naar de toilet ga of naar de keuken ga, of mezelf achter de bank verstop.. 

Eten wil hij ook even niet zo veel meer van weten, alles at hij gewoon op, hij was een kleine kliko maar lijkt nu nergens meer trek in te hebben. Ik vind het dan ook wel erg zielig om te zien dat hij best wel met zichzelf in de knoop is.. maar gelukkig nog maar zo’n 28 dagen tot dat deze sprong weer over is..

Wish me luck..

Liefs, Lisa

 

 

Share:

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.